ص 65 ؛ السيد ابو جعفر محمد بن على الخاص ( م 503 ق ) ص 67 ؛ حكيم سنايى ( م 525 ق ) ص 67 ؛ رمضان بن يوسف ( م 509 ق ) ص 71 ؛ مظفر الحسن العزيز السنايى پسر حكيم سنايى ص 71 ؛ شاه كابلى ( م 907 ق ) ص 72 ؛ ملا بيكسى ( م 974 ق ) ص 73 ؛ امام احمد حدادى و فرزندش ابى بكر محمد ص 74 ؛ امام ابو محمد اعرابى ص 75 ؛ خواجه باغبان باغبان سلطان محمود ( م 447 ق ) ص 75 ؛ پير دندان سيد ابو الفضل محمد بن على الطوسى ( م 470 ق ) ص 76 ؛ غيب قلندر بن درويش شهباز ( م 930 ق ) ص 77 ؛ خواجه على تب بند بن خواجه بابا ( م 903 ق ) ص 77 ؛ استاد خواجه نورانى مبارك الدين فضل بن ملا پاينده محمد غزنوى ( م 1106 ق ) ص 78 ؛ شاه ابو الفتح بن مسعود ( م 600 ق ) ص 79 . روضه دوم : در مزارات اولياء ا للَّه‌كه لوح نداشتند و آنها كه بالاى قبورشان پاره اى از سنگهاى مساجد يا اينكه آيات كلام ا للَّه‌مرقوم بود نام و تاريخ نداشت ؛ خواجه ابوبكر بلغارى ص 84 ؛ شيخ رضى الدين على ( م 642 ق ) ص 86 ؛ حضرت بهلول ص 87 ؛ سيد حسن غزنوى ص 88 ؛ خواجه محمد لاى خوار ص 89 ؛ شيخ عثمان مشهور به اربابها ؛ سيخ محمد سررزى ( م 597 ق ) ص 91 ؛ تاج اوليا برادر زوجهء شيخ عثمان اربابها ص 92 ؛ شهباز قلندر عبد ا للَّه‌بن شاه ابراهيم و دخترش بى بى گل ( م 1107 ق ) و مير على بن على محمد بن ا للَّه‌داد بم قنبر بن شاه اسماعيل بن شهباز قلندر ( م 1035 ق ) و بى بى بنت مير محمد پير زاده از اولاد پير شهباز ( م 1108 ق ) ص 93 ؛ شمس العارفين ص 95 ؛ شيخ عبد السلام رضوى ص 96 ؛ مير پاليزبان ص 97 ؛ خواجه بقال و خواجهخباز و شيخ رودكى و بابا حيدر پهلوان و سيد فقر ولى ص 98 ؛ ختم الاولياء و ترك حضرت و ترك سربُرو پير پاره دوز و خليفه بلول و نصر كريان و نصر خندان ص 99 ؛ بالا كلّ ولى ؛ خواجه ديوار سوار ص 102 ؛ سبز پوشان و سيد نجات ص 104 ؛ خواجه احمد و خواجه يوسف شاه و شاه كابلى و خواجه غيب داد و بابا جمعه و خواجه احرام و خواجه هوشيار ص 105 ؛ شيح حقداد ( م 1036 ق ) و مير عبد السلام ص 107 ؛ سيد احمد مكى از اولاد مير نعمت ا للَّه‌صدر حسينى ص 109 ؛ امام سيد حاجى رامكى از احفاد امام زين العابدين عليه السلام ص 115 . روضه سوم : در قبور سلاطين كه الواح آنها مطايق مشهور بود ( ص 117 ) ؛ امير ناصر الدين سبكتكين ( م 387 ق ) ؛ سلطان محمود غزنوى ( م 421 ق ) ؛ سلطان الغ بيگ و سلطان عبد الرزاق ( م 907 ق ) ؛ اولاد طوغان شاه ؛ محمد شريفخان ؛ احمد شاه درانى ( م